Opis
Charakterystyka
- Wzór chemiczny: C₃H₈O₃
- Numer CAS: 56-81-5
- Masa molowa: 92,09 g/mol
- Forma: płyn
- Czystość: 99,5%
- Inne nazwy: glicerol, 1,2,3-propanotriol, trihydroksypropan
Zastosowania
- Stosowana jako środek nawilżający w produkcji kosmetyków domowych – wiąże wodę, zapobiega wysychaniu formuł.
- Wykorzystywana w laboratoriach jako rozpuszczalnik dla barwników i reagentów organicznych o umiarkowanej polaryzacji.
- Używana do konserwacji biologicznych próbek roślinnych i grzybów – zapobiega wzrostowi pleśni przy niskiej przewodności elektrycznej.
- Stosowana w drukarstwie 3D jako ciecz do testowania lepkości i przepływu w systemach dozujących.
- Wykorzystywana w produkcji liquidów do inhalatorów technicznych (nie medycznych) jako nośnik aromatów w kontrolowanych warunkach.
Specyfikacja
Pojemność: 1000 ml. Waga netto: 1250 g. Gęstość ok. 1,26 g/cm³. Przechowywać w suchym, chłodnym miejscu, w szczelnym pojemniku, z dala od bezpośredniego światła słonecznego. Temperatura przechowywania: 15–25°C. Produkt nie zawiera dodatków chemicznych ani konserwantów.
Najczęściej zadawane pytania
Do czego można wykorzystać glicerynę roślinną w laboratorium chemicznym?
Gliceryna służy jako stabilny nośnik dla związków trudno rozpuszczalnych w wodzie, np. niektórych barwników organicznych. Dzięki wysokiej temperaturze wrzenia (290°C) może być używana jako ośrodek grzewczy w kontrolowanych reakcjach. Jej lepkość pozwala na dokładne dozowanie w eksperymentach z przepływem cieczy. Czy wiesz, że gliceryna była używana w latach 40. jako składnik chłodziwa w prymitywnych układach obiegu zamkniętego?
Jakie są właściwości fizyczne gliceryny i czy miesza się z wodą?
Gliceryna to bardzo higroskopijna ciecz, całkowicie mieszająca się z wodą w każdej proporcji. Ma wysoką lepkość (1,412 Pa·s w 20°C) i niską lotność. Temperatura topnienia wynosi 17,8°C – poniżej tej wartości może krystalizować. Czy wiesz, że gliceryna ma niższy współczynnik rozszerzalności cieplnej niż woda, co czyni ją ciekawym medium w eksperymentach termicznych?
Czym różni się gliceryna roślinna od syntetycznej i jakie są zagrożenia przy pracy z nią?
Gliceryna roślinna pochodzi z tłuszczów roślinnych, np. oleju palmowego lub rzepakowego, podczas gdy syntetyczna jest produkowana z propenu. Oba rodzaje mają identyczną strukturę chemiczną, ale pochodzenie ma znaczenie w kontekście śladu węglowego. Nie jest to substancja toksyczna, ale w stanie zagęszczonym może powodować podrażnienie skóry u wrażliwych osób. Zalecane jest stosowanie rękawic przy dłuższym kontakcie.
Źródła i literatura
- PubChem — National Library of Medicine: Kompletna baza właściwości fizykochemicznych gliceryny (CID 753). Zawiera dane spektroskopowe, toksykologiczne i informacje o interakcjach. pubchem.ncbi.nlm.nih.gov
- Wikipedia PL: Przegląd zastosowań, metod produkcji i właściwości gliceryny. Zawiera informacje o izomerii i reaktywności. pl.wikipedia.org
- Karta charakterystyki (SDS): Według rozporządzenia REACH (WE) 1907/2006 — informacje o bezpieczeństwie, klasyfikacji GHS i oznaczeniu substancji.
- Rozporządzenie CLP (WE) 1272/2008: Klasyfikacja, oznaczenie i pakowanie substancji chemicznych. Gliceryna nie jest zaklasyfikowana jako niebezpieczna (brak kodów H/P).
Opinie
Na razie nie ma opinii o produkcie.